'neem een jaar de tijd om te wennen'

Vorig jaar vulde Henny onze enquête in en vorige maand maakten we kennis tijdens een gezellige feestlunch van wederzijdse vrienden. Een interview? Daar wilde ze graag aan meewerken. Vandaag spreek ik haar online.

Hoe voelt het om gepensioneerd te zijn?
Heerlijk!! Hoewel, ik vind het een beetje dubbel. Een jaar geleden zijn we echt met al het werk gestopt. Ik vind de ontspanning heerlijk. 's Ochtends vroeg de tijd hebben om de krant te lezen, vind ik super lekker. Maar ik ben nu wel 'aan de ander kant van de streep' terechtgekomen. Zo voelde ik dat heel erg en ik dacht nu hoor je bij de ouderen. Maar, zo denk ik inmiddels niet meer.
Ik realiseer me natuurlijk dat het een keer ophoudt. Ik vind het heerlijk om dat soort zaken te kunnen benoemen, ook met vrienden. Ik vind het ook heel fijn om daar niet in te blijven hangen. Benoemen en dan weer laten gaan en verder leven. Je hebt immers je leven nog.

Je vindt het niet vervelend om als oudere gezien te worden?
Nee hoor. Vanmorgen liet ik pasfoto's maken voor mijn rijbewijs. Ik moet zeggen dat ik bij het zien van de foto's vond dat ik er niet als een 69-jarige uitzie. Aan de andere kant zie ik heel duidelijk de ouderdomstekenen. Dat vind ik minder vervelend dan toen in in de 40 was. In die tijd deed ik er veel aan om er goed uit te blijven zien. De laatste jaren ben ik daar gemakkelijker in geworden. Ik wil er wel goed uitzien, maar er zit nu minder druk op. Dat is fijn.

Ben je op je pensioengerechtigde leeftijd met pensioen gegaan?
Ik ben ietsje later met pensioen gegaan. Dat komt doordat mijn man en ik een supermarkt hadden en het lang duurde voordat we die konden verkopen.
Op een gegeven moment kon ik geen werk vinden en ben ik mede-eigenaar geworden van de supermarkt van mijn man. Ik deed vooral de financiën en de personele zaken en was daardoor niet heel veel op de winkelvloer. Ik was juist veel thuis en moest ritme aan mijn eigen leven geven. Eigenlijk was ik al langere tijd parttimer. In juni vorig jaar hebben we alles afgesloten en zijn we beide met pensioen gegaan. Mijn man was toen nog geen 67 jaar, ik was 68.

Had je je voorbereid op deze nieuwe levensfase?
Op mijn 67ste ben ik yogalessen gaan geven. Ik begon met een online yoga opleiding want ik moest iets doen wat mij kon inspireren naast alle zorgen die we over de verkoop van de winkel hadden. Daarna ben ik de fysieke opleiding gaan doen en ben ik ook meteen les gaan geven. Dat lesgeven vind ik super leuk. Het is een van de leukste dingen die ik in mijn leven heb gedaan.

Het aantal lessen per week wisselt. Ik geef les bij 2 yogascholen waarvan de een heel stabiel is en de ander fluctueert in het aantal lesuren. In de zomer gaf ik 3 tot 4x per week les en vorige maand 1x per week. Eerst vond ik dat wisselvallige minder leuk, nu zie ik ook de charme daarvan in. Het liefst geef ik 2x per week les. Af en toe extra lessen geven is geen probleem, maar ik wil het niet standaard.

Yoga heeft mijn hart gestolen. Ik vond het verrassend om te merken hoe vanzelfsprekend het lesgeven mij afgaat. Lesgeven voelt niet als werken. Ik voel me wel heel verantwoordelijk en ben er veel mee bezig. Als ik zelf een les volg bijvoorbeeld, doe ik inspiratie op voor mijn eigen lessen of ik zoek dingen op waarover ik meer kan vertellen in mijn lessen. Het is dus niet iets vrijblijvends. 

Dacht je wel na over je pensioen?
Niet echt. Vrienden die een jaar eerder met pensioen zijn gegaan, deden een cursus ter voorbereiding op hun pensioen. Daar werd gezegd: plan niets voor het eerste jaar, laat alles los en laat het komen. Dat advies hebben we overgenomen. We hadden het plan om te verhuizen naar Zutphen maar we besloten dat niet in het eerste jaar te doen. Eerst een jaar wennen aan het pensionado bestaan en dan kijken of we het nog steeds willen. We hebben het eerste jaar gewoon maar laten ontstaan.

'laat het eerste jaar als pensionado gewoon maar ontstaan'

Ik dacht als ik in Zutphen woon, wil ik op dansles, een cursus doen, bij een boekenclub. Een woning vinden in Zutphen ging moeizaam. Omdat ik geen zin had om in de wachtstand te staan, ben ik het allemaal hier in Alkmaar gaan oppakken. Je leven wordt daardoor anders, ook het verlangen om naar Zutphen te gaan. We zijn net na de zomer met dansles begonnen en ik ben gestart met een cursus handlezen. Het is echt fijn dat we niet zijn blijven wachten. Hadden we het jaar niet genomen om het aan te zien en waren we wel verhuisd, dan hadden we wellicht nog niet onze draai gevonden.

Heeft het ouder worden je nieuwe inzichten over het leven gegeven?
Misschien alleen dat ik denk dat je als je jonger bent je meer 'voluit' moet leven. Je moet jezelf meer 'neerzetten'. Maar niet dat ik nu totaal anders ben, nee. Het is wel zo dat ik 30, 40 jaar geleden yogalessen geven te soft zou hebben gevonden. Dat is duidelijk veranderd. De omslag begon toen ik in de 40 was en als trainer ging werken. In die tijd ging ik wat meer nadenken over het leven. Dat overal over nadenken doe ik overigens de laatste jaren minder. Misschien neem ik nu wat meer voor lief.

Uit yoga haal ik verschrikkelijk veel voldoening. Ik leer er heel veel van en het is goed voor mijn hart. Het is voor mij nieuw dat ik ergens geen controle over heb, dat ik niet kan beheersen hoe een les verloopt. Voorheen deed ik altijd werkzaamheden die ik kon sturen. Nu doe ik iets waar ik totaal geen controle over heb. Dat vind ik heel leuk.

Hanteer je een soort dag- of weekritme?
Maandag is onze schoonmaak en boodschappen dag en 's avonds geef ik yogales. De start van de week is daardoor vaak hetzelfde. Verder heb ik een avond die nieuwe cursus en een avond dansles. Dat zijn vaste dingen, maar ik heb niet een vast ritme nodig.

'heb vooral ook een eigen leven'

In de weekenden hebben we meestal meer tijd samen dan door de week, omdat we ieder ons eigen plan hebben. Ik vind het belangrijk dat ik mijn gang kan gaan, een eigen leven kan leiden. Dat ik afspraken kan maken zonder continu af te stemmen. Ik vind het heel fijn dat Frans, mijn man, dat ook doet en dat we elkaar de vrijheid geven. Het is daarnaast heel leuk om samen dingen te doen.

Doe je nog meer om fit te blijven?
Naast yogales geven en zelf een paar keer per week yogalessen volgen, beweeg ik veel. Ik volg 2 tot 3x per week pilates, we hebben de dansles en ik wandel veel en graag. Ik eet natuurlijk gezond en drink weinig alcohol.
Tot dusver heb ik geen lichamelijke tegenslagen. Nou ja, ik vind wel dat ik bijvoorbeeld met wandelen sneller moe ben. Het is niet onoverkomelijk, toch heb ik met dit feit moeite.

Kan je blijven wonen waar je nu woont mocht je minder goed ter been raken?
Ja zeker, we wonen in een appartement. We wonen hartstikke leuk. Als we willen, lopen we zo de stad in. Wat ik heel lekker vind is dat er veel zon de woning binnenkomt.

Is er nog iets dat je echt zou willen doen de komende jaren? Iets waar je van droomt?
Eigenlijk niet. Ik heb niet het verlangen om grote reizen te maken. Ik leef graag verder zoals ik het nu doe. De lessen blijven geven, regelmatig de schouwburg bezoeken, dat doen we nu meer dan voorheen, en misschien nog wat vaker naar concerten. Vanmorgen heb ik in het zonnetje op het terras gezeten met een kop koffie. Heerlijk. Ik vind dit leven echt helemaal prima. Ik verlang ook niet meer naar verhuizen. Het is gewoon goed zo!

oktober 2026

boekentip: ouder worden als ervaring van Suzan Biewinga